หลักการสรรหาบุคคล (ตอนที่ ๑๑)

๑๐ พหูชนเห็นชอบ

     "พหูชน" หมายความว่า ชนส่วนมากหรือคนส่วนใหญ่ พหูชนเห็นชอบ หมายความว่า คนส่วนมากเห็นชอบด้วย  

     การเลือกสรรคนให้ดำรงตำแหน่งหน้าที่สำคัญ มีหน้าที่บังคับบัญชาคน หรือทำงานเกียวกับสาธารณชนน้ัน  จำเป็นต้องสดับตรับฟังเสียงของคนส่วนใหญ่ว่าเขาเห็นชอบด้วยหรือไม่ พูดง่ายๆก็คือมีคะแนนนิยมในหมู่คณะเป็นอย่างไร ไม่ใช่นายชอบคนเดียว หรือเป็นคนสนิทของหัวหน้าคนเดียว คนอื่นจะคิดอย่างไรไม่สำคัญ คนอื่นจะพูดอย่างไรไม่ฟังเสียง คนที่ไม่ได้รับความเห็นชอบจากคนส่วนใหญ่ย่อมจะทำงานไม่ได้ผล เพราะคนเขาไม่ศรัทธา คนส่วนมากเขาไม่เลื่อมใส คนในปกครองไม่ยอมรับ คนหมู่มากไม่นับถือ เขาจะไม่ร่วมมื่อร่วมใจด้วย  หรืออาจถึงขั้นวางมือหรือขัดขวางเอาด้วย  เรื่องทำงานใหญ่ให้สำเร็จจึงยากนัก  มีแต่จะทำปัญหาต่างๆให้เกิดตามมาในภายหลัง  คนเก่งๆหรือคนที่ดูท่่าทีภายนอกว่าปรีชาสามารถ แต่พอมอบหมายงานบางอย่างให้ทำกลับทำไม่สำเร็จ วิ่งโร่มาร้องทุกข์ว่าคนเขาไม่ร่วมมือด้วยบ้าง มีคนขัดขวางขัดคอบ้าง  ตนไปทำงานขัดขวางผลประโยชน์เขาเข้าทำให้เขาโกรธเกลียดบ้าง  สรุปรวมความแล้วก็คือ ทำงานไม่ได้ผล  มีข้อแก้ตัวต่างๆนานา น่าเห็นใจ น่าจะพลอยโกรธเกลียดคนที่คนที่ใม่ให้ความร่วมมือด้วยนั้น  แต่ถ้าาดูให้ดีก็จะรู้ว่าการทีคนเขาไม่ให้ความร่วมมือดด้วยน้ัน เพราะคนของเราขาดคุณสมบัติที่สำคัญอย่างหนึ่ง  จะเรียกว่าขาดมนุษยสัมพันธหรือขาดตรงที่ว่า "พหูชนเห็นชอบ"   คือคนส่วนมากเขาก็มีหู มีตา มีใจที่จะพูดจะฟัง หรือรู้อะไรได้ เขาก็สรุปได้ว่าเขาไม่เห็นชอบที่จะต้ังคนคนนี้ให้ไปทำงาน เขาจึงไม่ยอมร่วมมือด้วย  บางทีถึงข้ันขัดขวางด้วยซ้ำไป 

     ได้ยินข้าราชการเขาพูดกันบ่อยๆว่า "คนดีของเจ้านาย คือคนร้ายของลูกน้อง" คือคนที่นายชอบ คนสนิท   คนไว้ใจ  คนดีของนายน้้นไม่ได้เป็นคนดีของคนส่วนใหญ่เสมอไป  เป็นเพราะสายตาของนายน้ันไม่กว้างไกลมองได้ทะลุปรุโปร่งออกไปถึงคนที่ดีกว่า  นอกน้ันนายหูหนักด้วยจึงไม่ได้ยินเสียงนกเสียงกาจากภายนอก  

     ตรงกันข้ามถ้านายมีสายตากว้างไกล มีหูที่จะสดับตรัับฟังเสียงคนส่วนใหญ่  ก่อนทีจะแต่งตั้งผู้ใดก็ลองซาวเสียงดุเสียก่อน   ถ้าคนส่วนใหญ่เห็นชอบ จึงควรแต่งตั้ง   เพราะถ้าแต่งตั้งคนที่ "พหูชนเห็นชอบ" แล้ว  เขาจะได้รับความร่วมมือจากคนทั่วไป  เขาจะทำงานได้สำเร็จ  ไม่เกิดปัญหาใดๆ พลังของคนส่วนใหญ่นี้สำคัญมาก มีอิทธิพลมาก บางทีงานใหญ่ๆงานยากๆ กลับทำสำเร็จอย่างปาฎิหารย์  เพราะพลังของคนส่วนใหญ่ร่วมมือร่วมใจ ช่วยทั้งกำลังคน กำลังเงิน กำลังปัญญา และกำลังแรงเป็นปากเป็นเสียงให้ทุกอย่่าง  เรื่องอย่างนี้อย่าว่าแต่ทางโลกหรือทางราชการเลย แม้แต่ทางพระสงฆ์องค์เจ้าก็เคยปรากฎ ถ้าเจ้าคณะจังหวัดตั้งพระภิกษุเป็นสมภารวัดหนึ่ง  ถ้าได้สมภารที่ประชาชนเคารพศรัทธาเชื่อถือ  ประชาชนก็ร่วมมือทั้งการงานการเงินทุกอย่าง วัดก็เจริญก้าวหน้า
      เรืองพหูชนเห็นชอบจึงเป็นเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนี่ง ในการคัดเลือกสรรหาบุคคล  เพื่อแต่งต้ังให้ดำรงตำแหน่งสำคัญหรือเพื่อมอบหมายงานสำคัญให้ทำ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานที่เกียวกับสาธารณชน  ยิ่งเป็นงานในระดับสูงขนาดตั้งรัฐมนตรีร่วมคณะรัฐบาลยิ่งสำคัญมาก  เพราะถ้าสมาชิกรัฐสภาไม่เห็นชอบด้วย ก็จะอยู่ได้ไม่นาน  จะพลอยให้รัฐบาลล้มง่ายๆ แต่ถ้าได้คนที่ประชาชนส่วนใหญ่เห็นชอบ ก็จะสร้างคามมั่นคงให้แก้รัฐบาลเป็นอย่างดี
     ก็เช่นเดียวกับงานทุกหน่วยงาน  ถ้าได้คนที่คนส่วนมกเห็นชอบมาร่วมงาน  ก็จะทำให้หน่วยงานน้ันได้รับความนิยมเชือถือ และได้รับความร่วมมือจากคนทั่วไป
     การสรรหาคนที่ "พหูชนเห็นชอบ" จึงเป็นเรื่องสำคัญมากดังกล่าวนี่แล

(โปรดติดตามตอนต่อไป)