หลักการสรรหาบุคคล (ตอนที่ ๖)

๕. เป็นคนสุจริต

     คำว่า  "สุจริต"  น้ันแปลว่า "ประพฤติดีแล้ว"  คำนี้กว้างไปจึงต้องเพิ่มคำว่า  "ซื่อสัตย์"  เข้าด้วย  "ซื่อ"  เป็นคำไทย  แปลว่า "ตรง" แปลว่า "จริง"  รวม  ๓ คำ  "ซื่อ-สัตย์-สุจริต"   จึงหมายความว่า "เป็นคนที่มีความประพฤติตรงไปตรงมา จริงใจ ไม่คด ไม่โกง ไม่กลับกลอก ไม่หลอกลวง ไม่หน้าไหว้หลังหลอก  ไม่ทรยศ"  เหล่านี้ คือความหมายขอคำว่า  "ซื่อสัตย์สุจริต"  

     สำหรับข้าราชาการก็ต้องหมายความรวมถึง  ไม่คอรับชั่น  ไม่ฉ้อราษฎร์บังหลวง  ไม่หากินทางรีดไถ  หรือกดขี่ข่มเหงประชาชนด้วย  ไม่แสวงหาผลประโยชน์อันไม่ชอบธรรมจากอำนาจหน้าที่ของตน 

     เวลานี้เป็นยุคสมัยที่บ้านเมืองของเรามีคนทุจริตคอรับชั่นมาก มีข่าวหนาหูยิ่งกว่ายุคสมัยก่อนมาก  อาจเป็นด้วยมีข้าราชการมากขึ้น  ข้าราชการชั่วทรามจึงมีมากขึ้น  หรือการครองชีพมันรัดตัวไม่ค่อยพอกินพอใช้  หรือว่าพ่อค้ามีอิทธิพลเหนือข้าราชการมากขึ้น   หรือมีนักการเมืองเข้ามามีอำนาจทางการเมืองเป็นนายเหนือหัวข้าราชการมากขึ้น   หรือว่าคนสมัยนี้มีความโลภมากขึ้นไม่รู้จักสันโดษ  ไม่รู้จักพอ  ตามที่คิดกันพูดกันอยํู่ถึงมูลเหตุแห่งการคอรับชั่น พูดกันว่ามาจากมูลเหตุน้้น  มูลเหตุนี้ ซึ่งก็คงจะถูกทุกอย่าง   ไมจำเป็นจะต้องมาโต้เถียงกัน แตเรื่องที่สำคัญคอืการป้องกันแก้ไข  ไม่ให้บ้านเมืองเรามีคนทุจริตคอรับชั่นมากกว่านี้  เพราะถ้ามีมากขึ้นถึงขึดแล้ว  บ้านเมืองต้องพังไปไม่รอดแน่  เราจึงต้องคิดแก้ไข

     การแก้ไขและป้องกันการคอรับชั่นน้ัน ต้องแก้ที่คน  คือ  ข้าราชการ  ต้องแก้จากคนโตๆ ลงมา เพราะฉน้ันการคัดเลือกสรรหาบุคคลจึงจำเป็นอย่างยิ่ง   ต้องคำนึงถึงความซื่อสัตย์สุจริตเป็นเรืองสำคัญอีกประการหนึ่ง จะมีความรู้ดี  ความสามารถสูง  ความประพฤติเรียบร้อยด้วยกาย วาจา ใจ อย่างไร  เป็นภายนอกเท่าน้ันไม่พอ จะต้องดูให้ลึกซึ้งถึงจิตใจภายในด้วย  ว่าเป็นคนซื่อสัตย์สุจริตหรือเปล่า
     คนที่แสดงตัวเป็นอุบาสก เข้าวัดฟังธรรมเป็นมรรคทายกวัดไม่กินเหล้า  ถือศีลอุโบสถน้้น  ก็อย่าเพิ่งนึกว่าซื่อสัตย์สุจริตแท้  ต้องดูให้แน่ว่าแกอมเงินวัดบ้างหรือเปล่า   พวกมือถือสากปากถือศีลนี่แหละอันตราย น้ำนิ่งไหลลึก เหมือนตัวมอดปลวกกินบ้านผุพังมาแล้ว   ต้ังแต่เมืองจีน เมืองญวณ เมืองลาว เมืองเขมร  ลองสดับตรับฟังกันดูให้ดี   พี่ไทยเรานี้มีข้าราชการประเภท  "มอดหลวง" อยู่มากน้อยเพียงไร
    โบราณท่านว่า  "สมภารไม่ดี  หลวงชีสกปรก"  ถ้าหัวหน้าคอรับชั่น ลูกน้องไม่คอรับชั่นน้ันหายากเต็มที  แต่ถ้าหัวหน้าดีหน้าบาง ไม่คอรับชั่นเพราะอายใจ  กลัวคนรู้ กลัวบาป กลัวมีเรื่องถูกสอบสวน  กลัวถูกไล่ออก  ลูกน้องในระดับต่ำลงมาจะไม่กล้าคอรับชั่น หน่วยงานน้ันคอรับชั่นจะเบาบาง
     การเลือกคน สรรหาคน จึงจำเป็นหนักหนา ต้องสรรหาคนที่ซือสัตย์สุจริตด้วย
     ข้าราชการบางคน   มากเสียด้วย  มีทัศนคติที่ผิดๆมาแต่แรกเข้ารับราชการว่า  "เป็นข้าราชการต้องโกงถึงจะรวย  เลี้ยงช้างต้องกินขึ้ช้าง"    ประชาชนทั่วไปก็มีทัศนคติต่อข้าราชการเช่นนี้  "ตำรวจต้องรีดไถ อัยการต้องกินคดี"   เมื่อไรเราจึงจะแก้ทัศนคติหรือภาพพจน์เช่นนี้ได้
     ถ้าเราไม่เริ่มต้นด้วยการคัดเลือกสรรหาบุคคลที่ซือสัตย์สุุจริต  มาเป็นหัวหน้างานหัวหน้าคน   ถ้าไม่เริ่มต้นตรงนี้  เมืองไทยจะไปไม่รอดจริงๆ  คอมมิวนิสต์จะเข้าครองเมืองจริงๆ   และถ้าคอมมิวนิสตืครองแผ่นดิน   คอมมิวนิสต์โกงกินเสียเองก็กรรมของสัตว์เท่าน้ันเอง
     เพราะฉนัิ้นยุคนี้  จึงต้องแก้กันที่  "วิธีเลือกสรรหาบุคคล"   มาเป็นหัวหน้างานจะต้องเลือกสรรคนที่ซื่อสัตย์สุจริตเป็นหลักเกณฑ์ที่สำคัญยิ่ง  

(โปรดติดตามตอนต่อไป)